Artykuł 22 – Poszanowanie prywatności

Listopad 20, 2014
Artykuł 22 – Poszanowanie prywatności

Jacek Zadrożny (Fundacja Vis Maior)

Tekst po Panelach eksperckich:

http://https://www.youtube.com/watch?v=ygpol-7AoTI&feature=youtu.be

Prawo do prywatności bywa łamane w Polsce w różnych okolicznościach. W domach pomocy społecznej praktykowane jest odbieranie dokumentów, w tym także dowodów osobistych. Pracownicy DPS argumentują to troską o bezpieczeństwo mieszkańców, chociaż jest to praktyka niedopuszczalna.[1] Innym obszarem są problemy komunikacyjne osób niesłyszących, które w kontaktach z administracją publiczną muszą się posiłkować wsparciem tłumaczy spośród rodziny i przyjaciół. Tymczasem sprawy urzędowe, w tym związane ze zdrowiem, wymiarem sprawiedliwości lub podatkami mogą być sprawą bardzo poufną. Częściowo problem rozwiązuje ustawa o języku migowym[2], ale nie obejmuje ona wszystkich obszarów administracji publicznej i nie zawsze jest prawidłowo wdrażana. Na jej podstawie nie można też oczekiwać obsługi za pomocą alternatywnych form komunikowania się (AAC).

Informacje o stanie zdrowia, w tym także o niepełnosprawnościach, chronione są przepisami ustawy o ochronie danych osobowych[3]. Dane o stanie zdrowia są przy tym chronione szczególnie, jako dane wrażliwe (sensytywne) i ich pozyskiwanie i przetwarzanie jest ustawowo ograniczone. Art. 27 ustawy w zasadzie zabrania przetwarzania takich danych, chociaż utworzono kilka warunków, po spełnieniu których jest to dopuszczalne. Należy przyjąć, że w Polsce dane o niepełnosprawności są chronione dostatecznie, a być może nawet zbyt dobrze, co ogranicza możliwość udzielania wsparcia. Z drugiej strony niekiedy pozyskiwanie takich danych i oświadczeń o zgodzie na ich przetwarzanie jest wymuszana przez procedury grantodawców, na przykład PFRON. Poza wiedzą osób z niepełnosprawnościami jest pozyskiwanie wrażliwych danych przez instytucje publiczne od innych instytucji publicznych.

[1]Takie i podobne sytuacje naruszania praw osób niepełnosprawnych opisuje Krzysztof Kurowski w publikacji pt. Wolności i prawa człowieka i obywatela z perspektywy osób z niepełnosprawnościami wydanej w 2014 roku przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, a opartej na badaniach do pracy doktorskiej.

[2]Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz. U. 2011 r. Nr 209, poz. 1243)

[3]Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. (Dz.U. 1997 Nr 133 poz. 883)

 

Tekst autorski:

Prawo do prywatności bywa łamane w Polsce w różnych okolicznościach. W domach pomocy społecznych praktykowane jest odbieranie dokumentów, w tym także dowodów osobistych. Pracownicy DPS argumentują to troską o bezpieczeństwo mieszkańców, chociaż jest to praktyka niedopuszczalna.[1] Innym obszarem są problemy komunikacyjne osób niesłyszących, którzy w kontaktach z administracją publiczną muszą się posiłkować wsparciem tłumaczy spośród rodziny i przyjaciół. Tymczasem sprawy urzędowe, w tym związane ze zdrowiem, wymiarem sprawiedliwości lub podatkami mogą być sprawą bardzo poufną. Częściowo problem rozwiązuje ustawa o języku migowym[2], ale nie obejmuje ona wszystkich obszarów administracji publicznej i nie zawsze jest prawidłowo wdrażana.

Informacje o stanie zdrowia, w tym także o niepełnosprawnościach, chronione są przepisami ustawy o ochronie danych osobowych[3]. Dane o stanie zdrowia są przy tym chronione szczególnie, jako dane wrażliwe (sensytywne) i ich pozyskiwanie i przetwarzanie jest ustawowo ograniczone. Art. 27 ustawy w zasadzie zabrania przetwarzania takich danych, chociaż utworzono kilka warunków, po spełnieniu których jest to dopuszczalne. Należy przyjąć, że w Polsce dane o niepełnosprawności są chronione dostatecznie.

[1]Takie i podobne sytuacje naruszania praw osób niepełnosprawnych opisuje Krzysztof Kurowski w publikacji pt. Wolności i prawa człowieka i obywatela z perspektywy osób z niepełnosprawnościami wydanej w 2014 roku przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, a opartej na badaniach do pracy doktorskiej.

[2]Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz. U. 2011 r. Nr 209, poz. 1243)

[3]Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. (Dz.U. 1997 Nr 133 poz. 883)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*