Artykuł 10 – Prawo do życia

Listopad 20, 2014
logo tekstu łatwego do czytaniaArtykuł 10 – Prawo do życia

Paweł Wdówik (Towarzystwo Opieki Nad Ociemniałymi)

Tekst po Panelach eksperckich:

Ustawa o planowaniu rodziny[1] w art. 4a pkt. 2 zezwala na przerywanie ciąży, gdy „badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”. Jednocześnie, ani ustawodawca, ani organ wykonawczy, którym jest Minister Zdrowia,nie tworzy precyzyjnej definicji użytych pojęć. Nie określa także wskaźników pozwalających określić, kiedy opisane w ustawie warunki zostają spełnione. W konsekwencji, jeśli nawet ustawodawca miał na myśli coś innego niż niepełnosprawność, to właśnie podejrzenie o występowaniu niepełnosprawności staje się przesłanką do dokonania aborcji. W szczególności dotyczy to takich jednostek jak zespół Downa czy zespół Turnera, które nie stanowią zagrożenia życia, lecz z pewnością są przyczyną niesprawności osób je posiadających, przy czym zakres funkcjonalny tej niesprawności może być bardzo różny.

Należy także wskazać, iż ustawa różnicuje czas dopuszczalności aborcji przedłużając go w przypadku, o którym mowa w art. 4a pkt 2 w sposób pozwalający na subiektywną ocenę lekarza, co powoduje iż aborcje z powodu podejrzenia ciężkiego uszkodzenia płodu dokonywane są najczęściej między 22. a 26. tygodniem ciąży[2]. Tymczasem w innych dozwolonych prawem przypadkach aborcja jest możliwa tylko do 12 tygodnia życia płodu. Należy uznać, że w obecnym kształcie ustawa narusza zapisy art. 10 KPON.

[1]Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach przerywania ciąży (Dz, U. 1993 nr i z poz. 78 z późn, zm.)

[2]Informacja uzyskana z Fundacji PRO

 

 

Tekst autorski:

Ustawa o planowaniu rodziny[1] w art. 4a pkt. 2 zezwala na przerywanie ciąży, gdy „badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”. Jednocześnie, ani ustawodawca, ani organ wykonawczy, jakim jest Minister Zdrowia nie tworzy precyzyjnej definicji użytych pojęć. Nie określa także wskaźników pozwalających określić kiedy opisane w ustawie warunki zostają spełnione. W konsekwencji, jeśli nawet ustawodawca miał na myśli coś innego niż niepełnosprawność, to właśnie podejrzenie o występowaniu niepełnosprawności staje się przesłanką do dokonania aborcji. W szczególności dotyczy to takich jednostek jak zespół Downa czy zespół Turnera, które nie stanowią zagrożenia życia, lecz z pewnością są przyczyną niesprawności osób je posiadających, przy czym zakres funkcjonalny tej niesprawności może być bardzo różny.

Należy także wskazać, iż ustawa różnicuje czas dopuszczalności aborcji przedłużając go w przypadku o którym mowa w art. 4a pkt 2 w sposób pozwalający na subiektywną ocenę lekarza, co powoduje iż aborcje z powodu podejrzenia ciężkiego uszkodzenia płodu dokonywane są najczęściej między 22 a 26 tygodniem ciąży[2]. Tymczasem w innych dozwolonych prawem przypadkach aborcja jest możliwa tylko do 12 tygodnia życia płodu.

[1]Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach przerywania Ciąży (Dz, U. 1993 nr i z poz. 78 z późn, zm.)

[2]Informacja uzyskana z Fundacji PRO

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*